Читаем Адваротны бок люстра полностью

Аднак хутка ў таго, хто сядзеў у кабінеце, зазваніў тэлефон, і па голасе дзяўчынка зразумела, што там нехта іншы. Хутчэй за ўсё, гэта паранейшаму дзяжурыў хтосьці з паліцыі, а значыцца, сядзець ён будзе невылазна. Дык як ёй адсюль вызваляцца? Нават употайкі не патэлефануеш нікому і СМС не дашлеш, каб дапамаглі, бо тэлефона з сабой няма.

«Ну хоць бы ў прыбіральню схадзіў, ці што», – з прыкрасцю падумала Бася, адчуўшы, што ёй і самой не пашкодзіла б наведаць гэтае месца.

Пакуль ніякіх гукаў, якія падказалі б ёй, што шлях свабодны, не было чутно. Таму дзяўчынка вырашыла паразважаць, як рэтыравацца з кабінета, калі нарэшце выпадзе такая магчымасць, а яна вельмі спадзявалася, што гэта адбудзецца як мага хутчэй.

Варыянтаў было ўсяго два: праз патаемную сцяну альбо праз краму. Першы быў вельмі ненадзейны. Праход увесь час заядала, хаця ў ХХІ стагоддзі дзяўчынка ніколі праз яго не прабіралася, мабыць, тут з гэтым і не ўзнікла б ніякіх складанасцяў. Але ведаць дакладна Бася не магла. От забаўлянне атрымалася б для паліцыянтаў: вяртаешся на пост, а ў сцяне дзіра…

Што ж наконт другой дарогі да адступлення, то яна была яшчэ больш ненадзейная: у краме сядзяць прадаўнікі, якія яе добра ведаюць, таму незаўважна прашмыгнуць міма не атрымаецца. Можна было б з годнасцю выйсці з кабінета, быццам так і патрэбна, аднак такі фінт наўрад ці ўдасца. Прынамсі, не з Басінымі спрытнасцю і шанцаваннем. Усё ж трэ было рызыкаваць і збягаць праз сцяну. Толькі б дачакацца зручнага моманту.

Паліцыянт усё ніяк не хацеў пакінуць кабінет. Ні табе праветрыць пакой, ні перарвацца на абед. Ад адчаю дзяўчынцы нават падумалася, што ёсць і трэці варыянт вызвалення – зноўку праз люстры. Але сённяшнія безвыніковыя скокі з аднаго стагоддзя ў другое пазбавілі яе звычайнай упэўненасці ў тым, што яна можа адчыніць амаль любое люстра. Хапіла ёй аднаго разу ледзь не загразнуць немаведама дзе, паўтараць фокус не было ніякага карцення.

Бася зірнула на гадзіннік на руцэ. Стрэлкі паказвалі шостую, а гэта значыла, што залюстровыя бадзянні занялі ў дзяўчынкі крыху болей за чатыры гадзіны, хаця ёй падавалася, што яна адсутнічала ледзь не суткі. Цікава, колькі часу прайшло дома, але даведацца пра гэта яна здолее, толькі дабраўшыся да кватэры пана Альбрыхта.

Калі ў Басі здранцвела ўсё цела ад зацішанага стаяння на месцы, яна пачула, як чалавек, што дзяжурыў у кабінеце, узняўся і пакрочыў праз увесь пакой. Ён адчыніў дзверы і некуды сышоў. Дзяўчынка кінулася на самлелых нагах да парцьеры, асцярожна зірнула зза яе, каб праверыць, ці не застаўся ў кабінеце хтосьці яшчэ, і, тулячыся спінай да сцяны, пачала перасоўвацца да патаемнага выйсця.

Як на злосць, паліцыянт пакінуў дзверы незачыненымі, і Басю ў любы момант маглі ўбачыць з крамы. Аднак яна вырашыла на гэта не зважаць, усё роўна неяк трэ было выбірацца, тым больш пакуль у кабінет ніхто не глядзеў: прадаўнікі разам з паліцыянтам, кожны з філіжанкай чагосьці, мяркуючы па паху, ненатуральнага, нешта ажыўлена абмяркоўвалі. Дзяўчынка націснула, што было патрэбна, і апынулася на лесвічнай пляцоўцы. Бася зачыніла праход і выцерла з ілба пот. Даўно яна ўжо так не трапляла. Гучна выдыхнуўшы, дзяўчынка палезла ў кішэню за ключамі, але тут жа здрыганулася. Іх яна пакінула ў торбе, якая была ў кватэры. Бася ўжо думала ўстроіць на самоце істэрыку, але тут жа прыгадала, што знутры дзверы не зачыняла.

Яна рванула на сябе ручку і, шчаслівая, пабегла ў спальню, забыўшыся нават зняць боты. На сярэдзіне шляху дзяўчынка пра гэта ўспомніла і, буркочучы праклёны, разулася і занесла абутак у вітальню. Потым яна зайшла ў ванную, адшукала венік з саўком і, прыбраўшы за сабою, зноўку накіравалася за сваімі рэчамі.

Люстра ў спальні было спакойным і паказвала толькі Басіна аблічча. Вырашыўшы, што з ім яна спрабаваць больш ні ў якім выпадку не будзе, а лепей зоймецца тэарэтычным бокам справы, дзяўчынка забрала з ложка тэлефон з аркушыкам, на якім быў пазначаны час. На дысплэі паказвала 13:07, яе не было нейкіх дваццаць хвілін. Акрамя таго, Бася ўбачыла на тэлефоне некалькі прапушчаных выклікаў. Падчас яе блуканняў тэлефанаваў Міхал, але пакуль дзяўчынка не збіралася яму адказваць. Кінуўшы тэлефон у торбу, дзяўчынка пайшла дадому.

– Ну як, усё набыла, што хацела? – спытала матуля, калі дачка вярнулася.

– Што набыла? – неўразумела паглядзела на яе тая, вешаючы паліто.

– Сшыткіасадкі, што там яшчэ? – нагадала мама.

– Аа, – працягнула Бася, прыгадаўшы ранішнюю адгаворку. – Не было нічога прыстойнага, таму не, не купіла.

За абедам яна з прагнасцю паядала стравы, якія згатавала матуля. У Басі нават слёзы ледзь не навярнуліся на вочы, так ёй было смачна і хораша ад таго, што яна ўрэшце дома, з бацькамі, і нічога ёй не пагражае.

Ад усіх сённяшніх прыгод дзяўчынка пачувалася такой стомленай, што, скончыўшы чаяванне, надумала прылегчы і трошкі паспаць. Аднак толькі яна набыла гарызантальны стан, як ад чагосьці ёй зрабілася няёмка.

Перейти на страницу:

Похожие книги

Агасфер. В полном отрыве
Агасфер. В полном отрыве

Вячеслав Александрович Каликинский – журналист и прозаик, автор исторических романов, член Союза писателей России. Серия книг «Агасфер» – это пять увлекательных шпионских ретродетективов, посвящённых работе контрразведки в России конца XIX – начала XX века. Главный герой – Михаил Берг, известный любителям жанра по роману «Посол». Бывший блестящий офицер стал калекой и оказался в розыске из-за того, что вступился за друга – японского посла. Берг долго скрывался в стенах монастыря. И вот наконец-то находит себе дело: становится у истоков контрразведки России и с командой единомышленников противодействует агентуре западных стран и Японии. В третьей книге серии нас ждёт продолжении истории Агасфера, отправленного ранее на Сахалин. Началась русско-японская война. Одновременно разгорается война другая, незримая для непосвящённых. Разведочное подразделение Лаврова пытаются вытеснить с «поля боя»; агенты, ведущие слежку, замечают, что кто-то следит за ними самими. Нужно срочно вернуть контроль над ситуацией и разобраться, где чужие, а где свои.

Вячеслав Александрович Каликинский

Детективы / Исторические приключения / Исторические детективы
Десант в прошлое
Десант в прошлое

Главный герой этого романа, написанного в жанре "Альтернативная история", отнюдь не простой человек. Он отставной майор-разведчик ГРУ, занимавшийся когда-то радиоразведкой за рубежом. Его новый бизнес можно смело назвать криминальным, но в то же время исполненным некоего благородства, ведь он вместе со своими старыми друзьями долгое время "усмирял" крутых, превращая их в покорных "мулов" и делал бы это и дальше, если бы однажды не совершил мысленное путешествие в прошлое, а затем не стал совершенствоваться в этом деле и не сумел заглянуть в ужасное будущее, в котором Землю ждало вторжение извне и тотальное уничтожение всего живого. Увы, но при всем том, что главному герою и его друзьям было отныне открыто как прошлое, так и будущее, для того, чтобы спасти Землю от нашествия валаров, им пришлось собрать большую команду учёных, инженеров-конструкторов и самых лучших рабочих, профессионалов высочайшего класса, и отправиться в прошлое. Для своего появления в прошлом, в телах выбранных ими людей, они выбрали дату 20 (7) мая 1905 года и с этого самого дня начали менять ход всей мировой истории, готовясь к тому, чтобы дать жестокому и безжалостному врагу достойный отпор. В результате вся дальнейшая история изменилась кардинальным образом, но цена перемен была запредельно высока и главному герою и его друзьям еще предстоит понять, стоило им идти на такие жертвы?

Александр Абердин , Александр М. Абердин , Василий Васильевич Головачев , Василий Головачёв , Станислав Семенович Гагарин

Фантастика / Альтернативная история / Боевая фантастика / Попаданцы / Исторические приключения
Золотой Демон
Золотой Демон

Конец 19 века. Поручик Савельев с купеческим обозом направляется на службу в Петербург. Вместе с ним красавица супруга. На пути обоза происходят мистические события со вполне реальными последствиями. Исчезает золото, словно тает снег…Будто неизвестный слизывает драгоценный металл с дорогих вещиц, орденов и запечатанных казенных мешков. Вскоре золотой туман над обозом обретает действительные черты в людском облике. Золотой «зверь» вырвался на свободу и рассчитывает вернуться в мир людей после сотен лет заточения, во что бы то не стало…Чего будет стоить сделка с Золотым Демонам героям романа? В чем секрет мистической силы и где его смерть? Доедет ли купеческий обоз до Санкт- Петербурга? Существовал ли демон на самом деле? И где он живет Сегодня?

Александр Александрович Бушков

Исторические приключения