Прасць мяне двойчы ёй не давялося. Я развярнулася вобцас кнулася прэч ад лесапльн. У мяне за спнай зно пачулся стрэлы, але я бегла, не азраючыся не спыняючыся, быццам за мной гнался чэрц.
----------------------------
* Fallsucht (нем.) - падучая
* Паводле справаздач, апантаныя нячысцкам часам пачынаюць размаляць на ншаземных мовах. Гэты, як бачым, пача лупць на трасянцы.
27. Вакалак
Дадому хачу. Дадому. У ложак. Спаць. Закруццца з галавой у кодру вырубцца на цэлыя сутк. Альбо на некальк сутак. Абрыдл, усе абрыдл... Не. Спаць будзем потым. Спачатку шпталь. Трэба даведацца, як там справы Цмк. Я нават патэлефанаваць м не магу, мабльнк-то сумцы застася. палцечка там жа, на канапцы вестыбюл. Балазе мне не холадна, анколечк, хба тольк носе пашчыпвае, ды слязяцца вочы ад марознага ветру... Анягож, слёзы мяне ад ветру. Ты так не прымус мяне заплакаць. Затое раззлава не на жарт. Цяпер трымайся. Я дакладна кагосьц прыкончу сёння ноччу. Ты ведаеш, каго. Давай, псялыжнк, выходзь. Не трэба ад мяне хавацца. Ты ж так прагну сустрэчы са мной, прада?..
Я брыла па начным горадзе, нацягнушы на галаву капюшон байк схавашы далон рукавы. Мяне калацла, але не ад холаду. Усярэдзне мяне сё напялася, нервы гудзел, як высакавольтныя правады. галаве панава поны гармдар. Я не магла засяродзцца -- думк разбягался, як кропл ртуц, гулял чахарду, лхаманкава пераскокваючы з аднаго на другое, мяне гэта трох палохала. Я чула, што менавта так людз губляюць розум. Думк рассыпаюцца. Першы званочак.
Цемра. Сястра-Цемра была тут, са мной. Я сама жо амаль што зраблася Цемрай. Пачуцц се згасл, нават стомленасць прайшла, засталася тольк лютасць. Чыстая лютасць. Храбусткая, вострая, як шкло роце. яшчэ павар'яцкая нейкая звнчанасць, блзкая амаль да весялосц. Пэна, так пачуваецца серыйны забойца, як выйша на паляванне за чарговай ахвярай... Прада, Лёнечка? Ты ж ведаеш, як гэта бывае...
Забойца, ха! Я стольк разо наблжалася да гэтай мяжы, але мяне засёды нешта стрымлвала. Цяпер усё. Я больш не баюся цябе, сволач. Ты раззлава мяне, я жо не спынюся. Дзе ж ты, дзцятка? Не трэба ад мяне хавацца. Тры, чатыры, пяць, мы дзём цябе шукаць... Шкада сётк, што мабльнка няма. Я з задавальненнем паслухала бы плэйер. Штосьц цяжкае. Блэк-метал, напрыклад. Шчыры незакаламучаны, як грал напачатку дзевяностых. У якм-небудзь ангары, на сцэне, аздобленай гнлым каровным галовам свным тушам. Кажуць, яны цягал х з прылеглага скотамогльнка. Слухаю такое рэдка, выключна пад настрой, але настрой у мяне зараз адпаведны... Ты мяне не адразу здохнеш, паскуда. Абяцаю. Памучышся спачатку. Усе малтвы спомнш, нават тыя, што не веда... Кшк павыцягваем. Голым рукам, ага. Абгорнем вакол дрэца. Годны атрымаецца серпанцн...трэ будзе падзялцца дызайнерскай дэяй з выканкамам, для наступнага фэсту... свныя тушы фальбонах, канечне, нашае сё, але грлянды з кшак таксама будуць выглядаць стылёва, асаблва з каляровай падсветкай... што-небудзь патрыятычненькае... прымусм цябе хадзць па кругу. Будзеш глядзець, як твае ласныя вантробы намотваюцца на слуп, пакуль не скапыцшся. А пасля мы адвернем табе мазганю. Вось так, супраць разьбы. Усё рона там адна сечка... Падчас навагодняга крмашу яны прыгожыл шапк адсечанай каровнай галавой. З прылеглага скотамогльнка. Чысты культ. На ёй яшчэ был завушнцы з фальшывым каменьчыкам. А стрыжка давол безгустоная. валасы дарма фарбуе. Я засёды мела падазрон, што старшыня выканкама таемна займаецца чорнай магяй... А потым мы спакойна вернемся шпталь. Да... Да каго? Забылася. Цмафей?
Цмка. Згадка аб м мяне трох ацвярозла. Я рэзка спынлася. 'Тая, *** тваю маць! Зусм мазг спяклся?' Мяне раптам апанава стэрычны рогат. Проста явла карцнку. У шпталь сабралася, ну-ну. Са скрываленым рукам з галавой прыпыленага Захара зубах. От жа Цмка зрадуецца, ачмурэць проста, як... Дакацлася, называецца. Маньячка хрэнава, думала я, выцраючы слёзы. Мяне душы нервовы смех. Ну чым я лепш за Лёню? Ды нчым. Такая ж, як ён. Нават горш. Ён, у рэшце рэшт, за свае чынк больш не адказвае. Псхапат няшчасны, навошта яго ненавдзець? ён не забойца.